نویسنده:ساجده کرمی
صفحه:علائم و غربالگری
شناخت علائم اولیه اوتیسم در نوزادان زیر ۱۸ ماه به والدین کمک میکند نشانههای هشدار مانند کاهش ارتباط چشمی، واکنش کم به اسم و تأخیر ارتباطی را بهتر بشناسند.
علائم اولیه اوتیسم در نوزادان زیر ۱۸ ماه؛ چه زمانی باید نگران شویم؟
تشخیص زودهنگام اوتیسم (در دوران طلایی زیر ۲ سال) میتواند مسیر رشد کودک را به طور کامل تغییر دهد. بسیاری از والدین ممکن است برخی تفاوتهای رفتاری را پای «خجالتی بودن» یا «تاخیر طبیعی» بگذارند، اما شناخت دقیق علائم اولیه به شما کمک میکند تا بهترین تصمیم را در سریعترین زمان ممکن بگیرید.
عواملی که نیازمند توجه ویژه هستند (Red Flags)
اگر کودک شما در بازه سنی ۱۲ تا ۱۸ ماهگی موارد زیر را نشان میدهد، بهتر است برای ارزیابی به یک متخصص مراجعه کنید:
-
عدم برقراری تماس چشمی: کودک هنگام شیر خوردن، بازی یا شنیدن نامش به چشمان شما نگاه نمیکند.
-
واکنش نشان ندادن به نام: وقتی او را صدا میزنید برنمیگردد، اما به صداهای محیطی دیگر (مثل صدای تلویزیون یا اسباببازی) واکنش نشان میدهد.
-
فقدان لبخند اجتماعی: در پاسخ به لبخند شما یا تلاشهایتان برای خنداندن او، لبخند نمیزند.
-
عدم استفاده از ژستهای ارتباطی: تا ۱۴ ماهگی برای نشان دادن چیزی با انگشت اشاره نمیکند یا برای خداحافظی دست تکان نمیدهد (بایبای نمیکند).
-
تاخیر در غان و غون کردن: تا ۱۲ ماهگی تلاشی برای تولید صداهای ابتدایی و برقراری ارتباط کلامی پایه ندارد.
اهمیت مداخله زودهنگام (پنجره طلایی)
مغز کودکان در سالهای اول زندگی بالاترین میزان انعطافپذیری (Neuroplasticity) را دارد. شروع کاردرمانی و رویکردهای مداخله زودهنگام در این سن، میتواند مهارتهای ارتباطی و اجتماعی کودک را به طرز چشمگیری بهبود بخشد و از تثبیت رفتارهای کلیشهای جلوگیری کند.
نکته مهم برای والدین: مشاهده یک یا دو علامت از لیست بالا لزوماً به معنای اوتیسم نیست، اما یک زنگ هشدار برای پیگیری و انجام تستهای غربالگری معتبر تحت نظر متخصص اطفال یا روانشناس کودک است.
