اوتیسم چیست؟ راهنمای جامع شناخت و درک دنیای طیف اوتیسم
اختلال طیف اوتیسم (Autism Spectrum Disorder) یک تفاوت عصبی-رشدی است که بر نحوه پردازش اطلاعات، برقراری ارتباط و تعامل فرد با دنیای پیرامون تاثیر میگذارد. اوتیسم یک «بیماری» نیست که نیاز به درمان دارویی برای ریشهکنی داشته باشد، بلکه یک مدل متفاوت از عملکرد مغز است.
به دلیل گستردگی علائم، از واژه «طیف» استفاده میشود؛ به این معنا که هیچ دو کودک دارای اوتیسمی کاملاً شبیه به هم نیستند. این مقاله، نقطه شروع شما برای درک بهتر این اختلال و برداشتن قدمهای بعدی است.
نشانههای اصلی اختلال طیف اوتیسم چیست؟
تشخیص اوتیسم بر اساس ارزیابی دو حوزه اصلی رفتاری صورت میگیرد. این علائم معمولاً در سالهای اول زندگی (پیش از ۳ سالگی) خود را نشان میدهند:
۱. چالش در ارتباط و تعامل اجتماعی:
-
عدم برقراری تماس چشمی پیوسته یا طفره رفتن از نگاه کردن.
-
تاخیر در شروع صحبت کردن یا از دست دادن مهارتهای کلامی که قبلاً کسب شده بود.
-
دشواری در درک احساسات دیگران یا بیان احساسات خود.
-
عدم واکنش به شنیدن نام خود (انگار که کودک ناشنواست).
۲. الگوهای رفتاری، علایق و فعالیتهای محدود و تکراری:
-
انجام حرکات تکراری (Stimming) مانند بالبال زدن دستها، چرخیدن دور خود یا تکان دادن مداوم بدن.
-
وابستگی شدید به روتینها و مقاومت یا آشفتگی شدید در برابر تغییرات کوچک.
-
واکنشهای غیرمعمول به ورودیهای حسی (مثل بستن گوشها با شنیدن صدای جاروبرقی یا حساسیت شدید به بافت لباس).
-
علاقه وسواسی به بخش خاصی از یک اسباببازی (مثلاً فقط چرخاندن چرخهای ماشین به جای بازی کردن با کل آن).
سطوح مختلف اوتیسم به چه معناست؟
در راهنمای تشخیصی جدید (DSM-5)، اوتیسم دیگر به نامهایی مثل آسپرگر دستهبندی نمیشود، بلکه بر اساس «میزان نیاز به حمایت» به سه سطح تقسیم میگردد:
-
سطح ۱: نیازمند حمایت (کودک ارتباط برقرار میکند اما در تعاملات اجتماعی دچار چالش است).
-
سطح ۲: نیازمند حمایت زیاد (نقص مشهود در مهارتهای کلامی و غیرکلامی و مقاومت در برابر تغییر).
-
سطح ۳: نیازمند حمایت بسیار زیاد (محدودیتهای شدید در ارتباط و واکنشهای افراطی به تغییرات محیطی).
قدم بعدی پس از مشاهده علائم چیست؟ (پنجره طلایی)
اگر نشانههای بالا را در کودک خود مشاهده کردید، زمان را برای شنیدن جملاتی نظیر "پسرها دیر به حرف میآیند" هدر ندهید. مداخله زودهنگام (پیش از ۳ سالگی) به دلیل انعطافپذیری بالای مغز کودک، میتواند مسیر رشد او را دگرگون کند. اولین قدم، مراجعه به یک روانپزشک اطفال، مغز و اعصاب کودکان یا روانشناس متخصص در حوزه رشد برای انجام تستهای غربالگری و دریافت ارزیابی دقیق است. پس از تشخیص، تیمهای توانبخشی (کاردرمانگر و گفتاردرمانگر) در کنار شما خواهند بود.