مقالات تجربیات تشخیص و غربالگری
تجربیات تشخیص و غربالگری

تجربیات تشخیص و غربالگری

نویسنده:admin
23 تیر 1405
تجربیات واقعی و صمیمانه والدین از اولین نشانه‌های مشکوک، مراجعه به متخصصین و فرآیند تشخیص قطعی اوتیسم.

جامعه همدل والدین در مسیر تشخیص اوتیسم

دریافت تشخیص اختلال طیف اوتیسم برای هر خانواده‌ای یک نقطه عطف بزرگ و گاهی همراه با سردرگمی است. در این بخش از اتاق گفتگو، والدین تجربیات شخصی خود را از اولین مواجهه با نشانه‌هایی مانند عدم توجه چشمی، تاخیر کلامی یا واکنش‌های حسی خاص به اشتراک می‌گذارند.

محورهای اصلی گفتگو و تبادل نظر:

  • اولین نشانه‌ای که شما را به سمت غربالگری هدایت کرد چه بود؟
  • فرآیند ارزیابی بالینی در کلینیک‌ها چقدر طول کشید و چه ابزارهایی استفاده شد؟
  • چگونه با احساسات اولیه بعد از دریافت تشخیص مواجه شدید و با آن کنار آمدید؟

شما نیز می‌توانید با نوشتن تجربه خود در بخش نظرات این صفحه، راهنمای والدینی باشید که به تازگی این مسیر را آغاز کرده‌اند.

اولین نشانه‌ای که شما را به اوتیسم مشکوک کرد چه بود و چطور تشخیص قطعی گرفتید؟
  • - نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
  • - لطفا دیدگاهتان تا حد امکان مربوط به مطلب باشد.
  • - لطفا فارسی بنویسید.
  • - میخواهید عکس خودتان کنار نظرتان باشد؟ به gravatar.com بروید و عکستان را اضافه کنید.
  • - نظرات شما بعد از تایید مدیریت منتشر خواهد شد
  • سارا
    پنجشنبه 15 مرداد 1405 - 21:00
    0
    سلام .وقت بخیر دخترم تماس چشمی خیلی کمی داشت و بیشتر ترجیح می‌داد به‌تنهایی بازی کند. مربی مهد این موضوع را به ما گفت و پیشنهاد داد به روان‌شناس مراجعه کنیم. پس از چند جلسه ارزیابی، تشخیص قطعی داده شداتیسم خفیف داده شد
    پاسخ گزارش
  • کامران
    یکشنبه 4 مرداد 1405 - 12:37
    0
    ما حدود ۶ ماه بین مطب‌های مختلف سرگردان بودیم. یک ارزیاب می‌گفت اوتیسمه، یکی دیگه می‌گفت فقط تأخیر کلامی و بی‌توجهیه! این بلاتکلیفی داغونمون کرده بود. آخر سر بردیمش پیش روان‌پزشک اطفال و توی یک کلینیک تخصصی توانبخشی با تست‌های استاندارد (مثل ADOS) و ارزیابی تیمی (گفتاردرمانگر و کاردرمانگر) بالاخره تکلیفمون روشن شد. فهمیدم نباید به نظر یک فرد اکتفا کرد.
    پاسخ گزارش
    • avatar
      admin
      یکشنبه 4 مرداد 1405 - 12:37
      0
      کامران عزیز، سردرگمی در ارزیابی، چالش مشترک بسیاری از خانواده‌هاست. تشخیص اوتیسم یک آزمایش خون یا عکسبرداری ساده نیست؛ بلکه یک ارزیابی چندوجهی و رفتاری است. استانداردترین مسیر، ارزیابی تیمی توسط «روان‌پزشک اطفال» به همراه تست‌های تخصصی مثل ADI-R یا ADOS است. پذیرش تشخیص قطعی، اولین گام برای شروع بدون معطلیِ کاردرمانی و گفتاردرمانی است.
      پاسخ گزارش
  • مامان حمیدرضا
    یکشنبه 4 مرداد 1405 - 12:04
    0
    پسر من ۱۸ ماهش بود. همه می‌گفتن چون پسره کلامش دیرترمیاد، اما نگرانی اصلی من جای دیگه بود. وقتی صداش می‌کردیم انگار اصلاً صدا رو نمی‌شنید! حتی فکر کردیم گوشش سنگینه و بردیمش نوار گوش گرفتیم که سالم بود. موقع بازی یا شیر خوردن هم اصلاً به چشمای من نگاه نمی‌کرد و با انگشتش به چیزی اشاره نمی‌کرد. اولش اطرافیان می‌گفتن لوسه یا هوشش زیاده، اما من دلم گواهی می‌داد یک چیزی متفاوت هست...
    پاسخ گزارش
    • avatar
      admin
      یکشنبه 4 مرداد 1405 - 12:05
      0
      حس ششم والدین (به‌ویژه مادران) بسیار ارزشمند است. عدم پاسخ به نام، نداشتن تماس چشمی پایدار و عدم اشاره‌گری (Pointing) سه نشانه طلایی و اصلی در غربالگری اولیه (تست M-CHAT) هستند.
      متأسفانه توصیه اطرافیان به «صبر کردن» باعث هدر رفتن «زمان طلایی مداخله» می‌شود. اقدام به‌موقع شما بهترین لطفی بود که در حق کارن عزیز کردید.
      پاسخ گزارش
مطالب مرتبط