اتاق امن حسی

کیان موقع ملتدان شدیداً خودش رو روی زمین می‌کوبید و به محرک‌های لمسی نیاز داشت. ما تو گوشه امن حسیش یک تشک ژیمناستیک پهن کردیم و از یک پتوی سنگین استفاده می‌کنیم. وقتی روی تشک دراز می‌کشه و پتو رو دورش می‌پیچیم، حس آغوش محکم رو بهش میده و ضربان قلبش خیلی سریع پایین میاد

ما اتاق اضافی نداشتیم که کلاً بکنیمش اتاق حسی. برای همین اومدم کنج اتاق خواب خودش یک چادر بازی پارچه‌ای (از این چادرهای سرخپوستی) گذاشتم. داخلش رو پر از بالشتک‌های نرم، یک پتوی وزنی خانگی و یک ریسه نور زرد ملایم کردم. هر وقت آراد کلافه میشه یا صداها آزارش میده، خودش سریع میره داخل چادر، زیپش رو میکشه و بعد از ۱۰ دقیقه کاملاً آرام میاد بیرون. واقعاً معجزه کرده!